محکوم به قاضی بودنیم

دوست دارم از اول شروع کنم...
فارغ از هر موفقیت و شکستی که تجربه کردم...
مطمئنا آدم بازنده ای نیستم...
اما کاملا برنده هم نیستم....
 دوست دارم زندگیمو تو همین وضعی که هستم رها کنم....
و یجای دیگه دوباره شروعش کنم...
یهو بیدار بشم ببینم آدمای دوروبرم عوض شدن...
یه همسر مهربون وزیبا با دو تا بچه نازو شیطون....
یه درآمد مطمئن...کاری که بهش علاقه دارم....
پیشرفتی که هر روز انتظارمو میکشه....
توی شهری زندگی کنم که مردمش برای همدیگه مهم باشن...
به روح و جسم همدیگه احترام بگذارن...
بشه تو خیابونش بلند خندید و کسی از شادی تو تعجب نکنه...
بعد از یک هفته کار مفید یه تعطیلات عالی برای خودمو خانوادم جفت و جور کنم....
اینجوری خودم از خودم راضی میشم...این از هر چیزی برام مهمتره...
خیلی دوست دارم چشامو ببندمو یهو باز کنم ببینم به همه اینا رسیدم....